Soms heb je het wel eens.....geen zin om ergens naar toe te gaan.Ook niet om iets te doen, dus als de neefjes dan bellen of ik meega naar de efteling zeg ik nee. Niet dat dat nut heeft want ze zijn vastbesloten mij mee te torsen naar Kaatsheuvel. Dus laat ik me uiteindelijk weer overhalen en loop als een zot achter mijn broer aan met zijn lange stelten. Ik hijg en puf als een gek, kan hem nauwelijks bijhouden maar hij loopt onverstoorbaar door.Ik laat me gewillig overhalen overal in te gaan want dan moet je wachten en heb ik effe rust. Vroeger was ik niet uit die apparaten weg te slaan maar nu kom ik er ietwat misselijk uit. Maar dat mag de pret niet drukken...Python, de schipschommel, de vliegende hollander, als we vlug zijn halen we de fata morgana ook nog wel. Als we dan om 6 uur naar huis gaan heb ik weer 't gevoel alsof ik de marathon heb gelopen.....en dat voor iemand die vandaag rustig aan wilde doen, toch knap nietwaar